Thursday, July 28, 2011

தரிசனம்

பசியோடு அங்கும இங்கும் 
பார்த்தபடி வட்டமிட்டு 
வானத்தில் பறந்தது 
பருந்து -  
பூமியில் அதை 
பார்த்து கன்னத்தில் 
போட்டுகொண்டனர்
பக்தகோடிகள்-
இறை தேடும் பறவை 
இறைவனானது

பள்ளிக்கூடம்

 எட்டாத மேஜை 
இன்று என்னை அண்ணாந்து
பார்த்து வியந்தது
சாயம் போன கரும்பலகை 
தனக்கும் வயதானதை 
சாட்சியாய் சொன்னது 
என்றும் விரும்பி அமரும் 
முதல் வரிசை நாற்காலி 
என்னை ஏக்கமாய் பார்த்தது 
"தம்பி சௌக்கியமா?"
கணக்கு வாத்தியார் 
விசாரிப்பில் வியந்தேன்
அட இவருக்கு 
இப்படியும் பேச தெரியுமா?
என் முதல் கவிதையை 
ரசித்த தமிழாசிரியயை
நினைத்தபடி படித்த 
பள்ளிக்கூடம் விட்டு 
வெளிவந்தேன் 
மீண்டும் உள்ளே செல்ல 
ஆசை வந்தது
முதல் முறையாய் !!! 

Wednesday, July 27, 2011

பழைய கடிதம்

...........................
அம்மா பசியென்று  சொல்லி 
நான் கேட்டதில்லை  ,
அவளுகென்று எதையும் எடுத்து 
வைத்துகொண்டதாய் நினைவில்லை
அம்மா சிரித்து 
பார்த்ததை விட சிவந்த 
கண்களோடு பார்த்ததே அதிகம் 
அவளுக்கு நான் சேலை 
வாங்கி கொடுக்க 
ஆசை பட்டபொழுது 
எனக்கு வயதோ வசதியோ 
எட்டவில்லை 
இயலாதபோது தானே 
ஆசைகள் அதிகம் 
கடைசியில் ஒருநாள் 
உறங்கசெல்லும் முன் 
அம்மாவை இறுதியாய்
பார்த்தேன் ...
அதிகாலையில் யாரிடமும் 
சொல்லாமல் சென்றவள் 
திரும்பி வரவேயில்லை 
சில தினகளுக்கு பிறகு 
தகவல் வந்தது 
தனை தானே 
மாய்த்து கொண்டதாய்
.......... ........

வர்ணஜாலம்

எங்கும் எதிலும் 
பரவி இது இல்லாதது 
ஒன்றுமற்றது என்று 
சொல்லும்படி எங்கும் 
கலந்தது வர்ணங்கள் 
எண்ணங்களும் கூட 
வண்ணங்கள் பூசியே 
வெளிபடுகின்றன ..
படைத்தவன் தூரிகை 
எத்தனை கவித்துவமானது 
என்பதை மலை முகடுகளும்
பள்ளத்தாக்குகளும்
என்றும் நிறங்களில் சிரிக்கும் 
பூக்களும் கதை கதையாய் சொல்லும்!
முதல் முறை பிறந்த வண்ணம் 
எதுவென்று யோசித்தேன் ?
யாரேனும் தெரிந்தால் 
பதில் சொல்லுங்கள்