Thursday, December 9, 2010

மழைக்காலம்

பள்ளி செல்லும் வழியில் 
சேற்றில் கால் வைக்காதே
அம்மா கத்தினாலும் 
உள்மனம் அழுக்கு பட 
ஆசையோடு ஓடி ஓடி 
மிதித்து குதிக்கும்
வேகமாய் முதுகில் தாளமிட்டு 
என்னை ஒப்பாரி பாட செய்து
இழுத்து செல்வாள்
வெறுங்காலில் அனைத்தையும் 
மிதித்து நடந்தபடி .
என் பள்ளி சுமை 
அவள் இடுப்பில்
ஒய்யாரமாய் அமர்ந்திருக்கும் 
கருமேகம் சத்தமிட்டு 
சிதறிய மழைத்துளிகள் 
வேகமாய் எனை 
நனைக்க உடனே 
அம்மா குடை விரித்தாள்
புடவை தலைப்பினிலே ...! 
என்னை நனைத்தால் 
அன்பு மழையினிலே..!!
புரியாத வயதில்
ஏதேதோ செய்தாய் 
எல்லாம் புரிந்த போது
எனை விட்டே போனாய் .
ஒவ்வொரு  மழைக்காலமும்
உனை தூறியே செல்லும் ...!

No comments:

Post a Comment